Historia Islandii obejmuje 1100 lat — od osadnictwa wikingów, przez norweskie i duńskie rządy, do niepodległości 1944 i współczesnej Islandii.
Osadnictwo (874–930)
Pierwszymi osadnikami byli wikingowie z Norwegii, prowadzeni przez Ingólfa Arnarsona 874. Wcześniej mieszkali tu irlandzcy mnisi (papar). Landnámabók zapisuje 430 rodzin jako osadników.
Wolne Państwo (930–1262)
W 930 r. Althing został założony w Þingvellir — najstarszy parlament świata (UNESCO). Niezależne rządy bez króla. Chrześcijaństwo przyjęte 1000 r. na Althingu. Snorri Sturluson napisał Eddę i sagi królewskie (XIII w.) — islandzki literacki złoty wiek.
Norweskie i Duńskie rządy (1262–1944)
1262 r. Islandia została włączona do królestwa norweskiego (Stary Pakt). 1380 r. przeszła z Norwegią do Danii. Wieki ubóstwa, erupcji wulkanów (Laki 1783 — 25% Islandczyków zmarło), ospy.
Walka o niepodległość (1830–1944)
Jón Sigurðsson — lider walki o niepodległość. Samorząd 1874, samorządność 1904, suwerenność 1918, republika 17 czerwca 1944 (święto narodowe).
Wojny dorszowe i NATO (1949–1976)
Członek NATO 1949 (kontrowersyjne). Wojny dorszowe z Wielką Brytanią (1958, 1972, 1976) o strefę połowową — Islandia wygrała wszystkie trzy.
Kryzys bankowy i Eyjafjallajökull (2008–2010)
Kryzys bankowy 2008 — islandzkie banki upadły, korona spadła. Islandia nie spłaciła kredytów zagranicznych — droga bankructwa. Eyjafjallajökull 2010 — erupcja wstrzymała loty nad Europą na 8 dni.
Współczesna Islandia
380 000 mieszkańców na 103 000 km² (najmniejsza gęstość w Europie). Prezydent Guðni Th. Jóhannesson. 100% odnawialnej energii. Przemysł turystyczny szybko rośnie — 2,5 mln turystów rocznie. Piwo zakazane do 1989. Brak kolei.